تاى آن يك درم است ووزن آن نزديك به يك دانق است . ايشان قروض نيز دارند كه وقتي گران شود سه تا ، به يك دانق مىشود وگاه به چهار تا هم مىرسد . مردم عمان تسو « 1 » نيز دارند . [ دينار ايشان دو سوم مثقال است وكشيدنى مىباشد نه به شمار ] . رسم وآئين : پوشاك در اين سرزمين يك لنگ ويك رو انداز است وجز اندكى پيراهن نپوشند . در مخا * تنها يك لنگ مىبندند [ من خطيبى را نيز بر منبر چنان ديده بودم ] ايشان از روپوش عيب‌جوئى نيز مىكنند . مردم در ماه رمضان ، در ميان نماز ختم مىگيرند . ايستاده دعا مىخوانند وسپس به ركوع روند . من در عدن براي ايشان نماز تراويح برگزار كردم وچون دعا را پس از سلام خواندم ، ايشان در شگفت شدند . پس [ أبو على ] ابن حازم وابن جابر از من خواهش كردند تا به مسجدهاى ايشان رفته نماز آنچنانه بگزارم . ايشان بيشتر چراغها را با صيفه كه روغن ما هي است واز مهره مىآورند روشن مىكنند . نورهء ايشان سياه است همچون ما خالقه . مردم يمن در ساختن درج « 2 » وچسباندن دفترها از نشاسته استفاده مىكنند . فرمانرواى عدن مصحفى به نزد من فرستاد تا آن را ته بندى وجلد كنم ، من بنزد عطاران رفته شريس خواستم ايشان آن را نشناختند ومرا بنزد محتسب راهنمائى كردند كه بشناسد ، چون از وى پرسيدم گفت : تو از كجائى ؟ گفتم : از فلسطين . گفت : از شهر خوشى آمده‌اى ، اگر سريش به دست اين مردم بود آن را مىخوردند ! پس نشاسته بكار ببر ! ايشان زيبائى

--> ( 1 ) متن طسوه . ( 2 ) حقه .